نسخه‌ی قابل چاپ
(1397/03/31)

كسي كه از صدا ميگفت، به لب مهر سكوتم زدῳمرا بالاي بالا برد، ولي سنگ سقوطم زدῳچه ها گفتند و نشنيدم، بدي كردند و بخشيدمῳز تيغ درد اشكم ريخت، ولي من باز خنديدمῳسكوتم حرفها دارد، ولي چشم و دهان بستمῳببين اي خوب ديروزي، كجا بودم كجا هستم!


ارسال شده توسط kamyab در تاریخ 1392/02/31 - 15:50
لینک مستقیم : http://twitty.ir/view/post:220789